Autovaccinatie: Geldgebrek stopt succesvolle aanpak autovaccinatie van darmkanker.

In april 2001 stuurde Dr. van den Eertwegh (VU Amsterdam) mij een prachtig artikel over een Phase III studie die aantoonde dat een vaccinatieprogramma bij darmkanker patiënten met autovaccinatie succesvol was (zie ook op deze pagina autovaccinatie bij darmkanker) waarin een uitvoerige beschrijving van studie en ideeën erachter) . Dr. Van den Eertwegh schreef toen dat een vervolg op de gepubliceerde studie zou zijn dat in een aantal Nederlandse ziekenhuizen alle darmkankerpatiënten die dat wilden een autovaccinatieprogramma konden volgen. Een kort citaat uit een veel uitvoeriger bericht: Een andere strategie in de adjuvante behandeling van het coloncarcinoom is actieve specifieke immunotherapie (ASI) die tot doel heeft een tumorspecifieke immuunrespons op te wekken. In een studie verricht op de Vrije Universiteit in samenwerking met 11 andere Nederlandse ziekenhuizen resulteerde immunisatie met autologe tumor cellen van patiënten met stadium II coloncarcinoom in een significante afname (61%) in relatief risico op recidieven en een statistisch significante verbetering in recidief-vrije overleving

Het vreemde was dat afgelopen jaren mensen steeds kregen te horen als ze zich hiervoor wilden aanmelden dat het programma nog niet begonnen was. Afgelopen week kreeg ik zowel telefonisch als bevestigd via e-mail te horen dat deze vorm van behandelen stopgezet is wegens geldgebrek. Dr. van den Eertwegh schreef mij dat zodra zij een nieuwe sponsor hebben gevonden het programma van autovaccinatie alsnog uitgevoerd zou kunnen worden. Een in mijn ogen onacceptabele manier van omgaan met beloftevolle behandelingen. En geeft mij persoonlijk wel te denken wat voor belangen worden gediend om zo'n studie tegen te houden. 
Afgelopen week was ik op bezoek bij een Duitse professor en oncoloog die veel werkt met autovaccinatie. Deze professor neemt via een biopt tumorweefsel van de patiënt, zet dat op kweek en creërt zo een vaccin dat hij later bij de patiënt inbrengt.Toen ik hem vroeg of dat nu duur was vertelde hij me het volgende:er is een biopt nodig, daarna staat de kweek een maand of twee in een laboratorium en daarna wordt het geïnjecteerd. Vaak door de patiënt zelf thuis zoals zoveel diabetici zichzelf injecteren. Rekent u zelf maar uit, dit is niet echt duur en zeker niet duurder dan welke chemobehandeling dan ook. Het is bij ons onderdeel van een totale behandeling, maar wel experimenteel omdat er nog geen Phase III studies naar zijn gedaan. Maar de professor verzekerde mij dat er redelijk veel succes mee wordt geboekt. (naam en adres van professor bij ons op te vragen) Zouden de belangen van de farma-industrie misschien op deze manier veilig worden gesteld? Geen geld voor dit soort behandelingen en wetenschappelijke studies voorkomt dat de farma-industrie zijn melkkoe van chemo aan patiënten kwijt raakt. Maar wat voor rol speelt de overheid in deze? Voor dit soort behandelingen moet toch geld vrij te maken zijn als dit voor grote groepen mensen een uitkomst zou betekenen? En waarom brengt de VU dit niet in de openbaarheid? Sorry dat ik zo cynisch ben maar dit roept bij mij grote vraagtekens op, zeker als je ook het bericht leest van het nog weinig toepassen van het veel betere - minder bijwerkingen - capecitabine (Xeloda) bij darmkankerpatiënten dan het standaard gegeven 5-FU, hoewel in de VU regelmatig wel capecitabine (Xeloda) wordt voorgeschreven aldus de woordvoerders van de VU. Zie ook op deze pagina informatie daarover.

Lees voor vervolg het artikel over oncovax van 26 augustus 2004 ook onder deze artikelenreeks onder kankersoorten-darmkankers