Ik ben nu 15 jaar genezen na de diagnose tong en keelkanker.
4 juli 2011: weer zijn we een jaar verder en het blijft goed gaan met me.
28 juni 2010. Het is mooi weer en Nederland voetbalt vanmiddag, Voor voetballiefhebbers, waaronder ik me zelf reken, heeft deze maandag misschien iets extra's. Maar voor veel mensen is het een doodgewone maandag als alle andere maandagen. Maar voor ons, Claire, Liza en mezelf, is het om nog een andere reden een hele bijzondere dag. Vandaag wordt namelijk onze dochter 21 jaar. En 21 jaar geleden was de bevalling van Liza al heel moeilijk en het leven daarna heeft nu niet bepaald alleen maar geluk en voorspoed gebracht voor ons. Toch ben ik heel dankbaar en blij vandaag. Want ondanks alle problemen en ziekte en de scheiding enz. telt eigenljk alleen het heden. Claire en ik hebben ondanks de scheiding in 2006 nog steeds een prima contact met elkaar Bezoeken elkaar regelmatig en we zijn alledrie gezond. En als ik dan Zo Nodig Dwars bekijk dan ben ik heel dankbaar dat ik Liza haar 21e verjaardag mee mag maken. Dat ik samen met haar afgelopen zaterdag een heel persoonlijk kadootje kon kopen en samen een drankje konden drinken op een zonovergoten terras Ook dankzij Claire en Liza's ondersteuning van toen , nu al weer 14 jaar geleden.
Ja 28 juni 2010 is een hele bijzondere dag.
29 maart 2010:
Woensdag 17 maart ben ik geopereerd aan de galblaas en gisteren al weer hele middag in Amsterdam rondgelopen met buitenlandse gasten. Ongelooflijk eigenlijk dat iemand zo snel van een operatie kan genezen. En pikant toch wel 14 jaar geleden (Pasen 1996) zou ik begraven worden volgens de oncologen die me begeleiden voor mijn tond- en keelkanker in die tijd. Ik heb daar afgelopen weken wel een paar keer aan terug gedacht. Ook omdat het ziekenhuisverblijf en alle bijbehorende rituelen (het etenslijstje invullen, dire keer per dag temperaturen, antibiotica, narcose enz.) me daarmee confronteerden. Maar ik bleef er wel heel rustig onder allemaal en ik heb nu bijzonder prettig met de begeleidende arts kunnen overleggen. Ook omdat zij open en helder was over opties, risico's en procedure enz..
Even kort over de operatie van mijn galblaas. Afgelopen maanden heb ik twee keer een heftige galsteen aanval gehad die vooral erg pijnlijk waren maar ook ervoor zorgden dat mijjn galblaas ontstoken raakte. Na de tweede aanval in het weekend van 13 en 14 maart hebben zowel mijn huisarts als de arts in het Diakonessenhuis in Zeist me uitstekend opgevangen en snel en kundig gereageerd. Er is een echo gemaakt, bloed geprikt en een voorstel gedaan om direct te opereren. Ik heb wel uitgebreid met arts en anasthesist overlegd over narcose want mijn strottenklepje sluit niet meer goed en was daar wel beetje bang voor. Maar dit gesprek stelde me gerust. Ik zou eventueel als er problemen zouden zijn via een ruggeprik worden verdoofd maar dit was niet nodig en alles is goed gegaan. 1 minpuntje: er lag geen verslag van dit gesprek in het Diakonessenhuis Utrecht waar ik ben geopereerd en 5 minuten voor de operatie moest ik dit nog eens herhalen allemaal. Maar verder alle lof voor de artsen en verplegend personeel
Dinsdagavond ben ik al opgenomen, kreeg antibiotica per infuus en de volgende dag ben ik geopereerd. De arts had gezegd dat ze zou beginnen met een kijkoperatie maar het waarschijnlijk gewoon een normale operatie zou worden omdat de galblaas ontstoken was. Om 17.00 uur kwam iik uit de uitslaapkamer en bleek toch dat het allemaal met een kijkoperatie kon worden gedaan. Ik had drie sneetjes in mijn buik. 1 in de navel en twee midden en rechtsonder mijn ribbenkast. 's Nachts niet veel geslapen maar wel gerust en met pijnstillers was het goed te verdragen allemaal. en de volgende dag werd om 10.30 uur de drain eruit gehaald, infuus afgekoppeld en om 12.30 stond ik buiten op de taxistandplaats met mijn tas om naar huis te gaan.
Ik heb nog drie dagen pijnstillers genomen maar vanaf zondag niet meer. Ik ben zo snel als mogelijk flessen melkzuur gefermenteerde groentensappen gaan drinken en mijn vriendin maakte licht verteerbaar eten klaar met de nadruk op salades en 's ochtends en 's middags eet ik veel pap (Brinta) met sojamelk en muesli omdat ik niet goed kan kauwen en slikken door de commando operatie van 13 jaar geleden. En elke dag voelde ik me afgelopen week beter en sterker worden. Ik zit nog niet op mijn oude energieniveau maar zoals gezegd gisteren al weer de hele midag door Amsterdam gelopen met gasten. En dat kost ook energie en was ook wel moe gisteravond maar niet extreem moe. Kortom ook deze operatie heb ik goed doorstaan en het potje met ca. 30 galstenen bewaar ik maar als relikwie. Onkruid vergaat niet zulen we maar zeggen.
