5. De start met PC-SPES

In de medische correspondentie werd ten aanzien van mijn situatie (G7) dan ook opgemerkt, dat curatieve therapie waarschijnlijk niet meer mogelijk zou zijn en dat slechts de keuze "watchful waiting" dan wel een "palliatieve benadering" aan de orde was. Toevallig (?) werd ik in dat stadium van desillusie en wanhoop – na die titanenstrijd van 42 dagen - opmerkzaam gemaakt op een nieuw, in de VS ontwikkeld preparaat, bestaande uit:

·        Glycyrrhiza glabra L.

·        Panax pseudo-ginseng Wall

·        Serenoa repens

·        Dendranthema morifolium Tzvel

·        Isatis indigotica Fort

·        Rabdosia rubescens

·        Scutellaria baiacalensis Georgi

·        Ganoderma lucidum

Ik startte de kuur op maandag 13 maart 2000 (dus 4 dagen later).

Op 4 april bleek de psa

te zijn gezakt                        van 91.9 naar                        40.3

Op 20 april                          van 40.3 naar                        17.2

Op 22 mei                           van 17.2 naar                        1.1

Op 11 augustus                    van 1.1 naar                        0.09

En dat …… door een op kruiden gebaseerd preparaat! Vreugde alom.

De naam van het onderhavige preparaat is:  pc-spes;  “pc” staat voor prostate cancer  en “spes” betekent verwachting/hoop.

Over pc-spes is een boek verschenen onder de titel “The herbal remedy for prostate cancer”; auteur James Lewis, Ph.D.

Het boek beschrijft in 201 bladzijden uitvoerig de therapie met pc-spes en bespreekt talrijke gevallen van patiënten. Ook dit boek is bij de Stichting te verkrijgen. (noot redactie: kijk op pagina andere alternatieven voor informatie over PC-Spes en wij hebben een wetenschappelijk rapport beschikbaar en is op aanvraag aan u toe te sturen )

Het gebruik van PC-Spes wordt in de volgende gevallen geadviseerd:

1-     ter voorkoming van prostaatkanker (tweemaal daags 1 capsule)

2-     bij gediagnosticeerde prostaatkanker (driemaal daags 3 capsules

3-     ter voorkoming van de verspreiding van prostaatkankercellen tijdens een biopsie van de prostaat (instructies op aanvraag).

Voor nadere informatie hieromtrent zendt de Stichting u graag een gedetailleerde toelichting.

Wellicht door de - getuige de uiterst snelle daling van de psa - krachtige werking van de "herbal formula", wordt een sterk beroep gedaan op de functie van de lymfklieren, hetgeen zich, althans bij mij, manifesteerde in pittige zwellingen in het hals- en liesgebied. Een probaat middel om deze klieren daarbij te ondersteunen, bleek Lymphdiaral; een homeopathisch geneesmiddel, voor een belangrijk deel bestaande uit Taraxacum en Calendula (resp. 8,0 en 4,5 g per 100 g vloeistof) en o.m. Arsenicum Album D8 (1,0 g) en Chelidonium D2 (0,5 g).

Reeds na 5 dagen waren de zwellingen naar een neutrale positie teruggebracht.

Interessant is verder te vermelden (bron: The British Journal of Urology), dat het zware metaal Cadmium één van de belangrijkste veroorzakers van prostaatkanker is; Cadmium wordt in verhoogde concentraties aangetroffen in de prostaat bij mannen met prostaatvergroting.

Selenium blokkeert dit zware metaal en bevordert de uitscheiding ervan.

De betrokken onderzoekers adviseren de man een dagelijkse dosis van 200 mcg selenium. De eerder genoemde dokter v. E. gaat daarin veel verder en beveelt 's ochtends én 's avonds 400 mcg aan.

Wat overigens The British Journal of Urology verzuimt te melden is het volgende:

Uit onderzoek is gebleken (bron: Nederlandse Maatschappij t.b.v. de Tandheelkunde), dat er overeenkomst bestaat tussen het aantal amalgaamvullingen, die een overledene in de mond heeft en de hoeveelheid kwik, die bij obductie wordt aangetroffen in de hersenen en de nieren. Vrij vertaald: hoe meer vullingen in je mond, hoe meer kwik in je lichaam!

Per jaar gaat 600.000 kg kwik als vulling in tanden en kiezen.

De grijszwarte amalgaamvullingen bestaan voor de helft uit kwik en voor de helft uit metaalvijlsel. Dit vijlsel bevat 65% zilver, 25% tin, 6% koper en 2% zink.

In de nieuwe witte vullingen zit overigens geen kwik meer.

TNO heeft een rapport uitgebracht “Massabalans en emissies van in Nederland toegepaste crematieprocessen (auteur: Ing. E.R. Smit).

In dit interessante rapport wordt onder meer een pleidooi gedaan om  -in navolging van Zweden en Denemarken) 2 seleniumampullen  (ja, u leest het goed!) in de kist te deponeren, alvorens tot cremeren over te gaan.

Dit zou het kwikgehalte in de rook van crematoria tot ongeveer 50% verkleinen.

Ook de Volkskrant besteedde daaraan destijds ruim aandacht met het artikel: “Crematie-as vervuilt het milieu”.

Dr. H.A. S. (in S.) voert al jaren strijd tegen amalgaamvullingen; vooral het giftige kwik, dat vrijkomt uit amalgaam, wordt opgeslagen in het lichaamsweefsel. Behalve aantasting van het afweermechanisme, worden met name hersenen, lever, nieren en darmen hierdoor beschadigd.

H. S. wijst tevens op het gevaar van de conserverende tandheelkunde, waarbij apex resecties worden uitgevoerd, teneinde te trachten het veelal ontstoken, avitale element te behouden.

Voor het verband tussen deze haardprocessen én o.m. prostatitis verwijzen wij graag naar hem (telefoonnummer bij Henk bekend).

Het zou ideaal zijn om tijdig het gevaar van kanker te signaleren.

Diagnostisch kan echter van geen enkele medicus worden verwacht, dat hij uitgebreid gaat testen op alle kanker-markers, op 120 verschillende parasieten, op 70 verschillende toxische elementen en op 80 bacteriën en virussen (bron: dr. v. E.). Desalniettemin dienen we alert te blijven en daarna adequaat te reageren, hetgeen mij, blijkens het bovenstaande, niet steeds gelukt is.