8. Over de functie en taak van de darmen en hoe die goed te houden/krijgen.
Alvorens
dit probleem stapsgewijs te benaderen, bezien we vooraf taak en functie van de darmen.
Een
citaat van Anthelme Savarin is daarbij illustratief: “Zeg
me wat ge eet, en ik zal u zeggen wie
ge zijt!” Ik ben zo vrij
daaraan nog toe te voegen: “Zeg me hoeveel
ge eet, en ik zal u zeggen wie ge zijt!”
De
darmen
Voor
mensen zijn de darmen,
wat het wortelstelsel is voor een boom; functioneren de wortels niet optimaal,
dan gaat de boom dood!
Deze
uitspraak vereist enige toelichting.
In
verband met de verrichtingen van de darm, te weten de voortbeweging van de
inhoud, de afscheiding van spijsverteringssappen, de resorptie van
voedingsstoffen en de uitscheiding van sommige stoffen, bedienen de darmen zich
van een zeer gecompliceerde opbouw.
Het
slijmvlies bestaat uit een éénlagig epitheel, waarvan de cellen merendeels een
cilindervorm hebben, ten dele bekervormig zijn.
Zoals
de wortels van een boom, “kunnen” die vlokken
dan in
de darminhoud reiken en aldus de voedingsstoffen opnemen; de
afscheiding van spijsverteringssappen geschiedt, behalve door de lever en de
alvleesklier, door de verschillende soorten klieren in het darmslijmvlies.
Een
blik op de etiketten van onze voedingsmiddelen, cosmetica e.d. geeft ons reeds
voldoende aanwijzing voor de door chemicaliën en andere onnatuurlijke
toevoegingen ontstane chaos in ons spijsverteringssysteem; onze darmen
“kennen” die onnatuurlijke stoffen niet en er ontstaat stagnatie en een
onvolkomen vertering van de aangeboden voedselbrij (anders gesteld: de chemische
structuur is ingewikkelder dan die van het voedselpakket van onze voorouders).
Natuurlijke
voeding kunnen de darmen op een geëigende snelheid verteren, maar ons
hedendaagse “voedsel” komt terecht in een vochtige oven van circa 37 graden,
verblijft daar veel te lang en geeft dan volop aanleiding tot rotten en gisten
(gasvorming). Daarenboven eten we te veel, te vaak en op verkeerde tijdstippen
(voor het slapen gaan); we rijden in auto’s, zitten voor de tv en we verwerken
veel spanningen.
De
gevolgen van de status in de darmen zijn tweeërlei:
·
enerzijds wordt die vervuiling mede opgenomen in
het bloed (degeneratieve ziekten)
·
anderzijds leidt die rotting en gisting tot een aankoeken aan de
darmwand, waardoor vitaminen
en mineralen moeizamer uit
het voedsel kunnen worden opgenomen (vitaminegebrek).
Gevolg:
een verzwakt immuunsysteem en toegankelijkheid voor virussen, bacteriën en
parasieten.
De
bedoeling van de spijsvertering is, het voedsel zó klein te maken, dat dit door
de wand van de darmvlokken heen in
het darmbloed kan worden opgenomen. Dit bloed, dat uit de grote circulatie naar
de ingewanden werd gestuurd, keert daarnaar weer terug.
Conclusie:
hoe lánger de darminhoud stagneert, hoe méér gifstoffen in het darmbloed
zullen worden opgenomen!
Gevolgen,
die er toe leiden dat de wachtkamers vol zitten met
-vaak vermoeide- mensen met
vage klachten, waarvoor niet direct een diagnose voorhanden is, doch die veelal
zullen leiden tot concrete problemen in de toekomst.
In
Nederland is het de arts voor natuurgeneeswijze, dr. A. ten Haaf, geweest die
aan het fenomeen “darmspoeling” de nodige ruchtbaarheid heeft gegeven, doch de
gevestigde medici kennelijk niet heeft kunnen bereiken.
Ten
Haaf citeert in dat verband graag Boerhave (omstreeks 1700), die ons destijds
voorhield: “Houd het hoofd koel, de voeten warm en prop niet al te vol de
darm”.
In
essentie was zijn benadering, dat een veelheid van klachten ontstaat door
vergiftiging als gevolg van het ernstig stagneren van de darminhoud; de darmen
dienen derhalve te worden gereinigd, waarbij -door enige dagen te vasten met
uitsluitend gebruik van enkele vruchtensappen- in tweede instantie gezorgd dient
te worden voor het leegmaken van het maagdarmkanaal
bóven de dikke darm.
Reeds
hier zij vermeld, dat een echte darmspoeling conform Ten Haaf wezenlijk verschilt met
een z.g. lavage.
Hierna
zullen we zien, dat het concept van Ten Haaf een geheel ander doel beoogt.
