14. Recente ontwikkelingen

Recente ontwikkelingen

1- De Brachytherapie

Uroloog M. Kiewiet de Jonge van het Haagse Rode Kruis Ziekenhuis  (RKZ) en radiotherapeute H. de Jager-Kowak hebben een begin gemaakt met een in de V.S. ontwikkelde techniek: bestraling van binnenuit.

In Amerika zijn al ruim 30.000 mannen via deze techniek (brachytherapie) geholpen.

Bij een beginnende tumor waren er tot voor kort bij prostaatkanker eigenlijk maar twee mogelijkheden:

a-      een operatie, waarbij de prostaat in zijn geheel wordt weggehaald (radicale prostatectomie) of

b-     bestraling van buitenaf.

De operatie kan leiden tot impotentie (kans van 50 tot 80 procent) en incontinentie.

Bij bestraling bestaat er kans – omdat je een röntgenstraal niet kunt buigen - dat je ook de endeldarm beschadigt.

Bij de brachytherapie daarentegen:

·        behoeft de prostaat niet in zijn geheel te worden verwijderd,

·        blijft bestralingsbeschadiging van gezond weefsel tot een minimum beperkt,

·        is kans op impotentie en/of last van incontinentie veel geringer.

Deze brachytherapie werkt, gesimplificeerd, als volgt:

nadat de tumor is gelokaliseerd en de omvang is vastgesteld, wordt berekend hoeveel jodiumzaadjes (Jodium-125, verpakt in titaniumcapsules ten behoeve van visualisatie op echo en röntgenfoto) benodigd zijn en waar deze dienen te worden geïmplanteerd.

De geplaatste jodiumzaadjes stralen maximaal één centimeter om zich heen met als opdracht de tumor te vernietigen. Kosten van de therapie: ca. 6000 gulden, exclusief honoraria en een ligdag. Niet iedereen komt voor behandeling in aanmerking; de levensverwachting moet zulks wettigen en de tumor mag niet in een vergevorderd stadium verkeren.  

(Noot redactie: als aanvulling er worden sinds kort ook prostaattumoren verwijderd door R.F.A. (Radiation Frequency Ablation) Uit te voeren in Italië of Amerika en als de Nederlandse arts/radioloog meewerkt volledig vergoed door het ziekenfonds. Zie in uw verhaal van mw. N op pagina uw verhaal no. 26 mw. N)

2- Kahalalide F

Dr. Bastiaan Nuijen promoveerde onlangs (oktober 2000) aan de Universiteit Utrecht op de farmaceutische ontwikkeling van drie mariene stoffen tegen kanker. Eén daarvan, Kahalalide F, verkregen uit het weekdiertje Elysia rufescens, voorkomend in Hawaii, blijkt vooral heilzaam tegen prostaatkanker. Volgens Nuijen kan de stof het beste intraveneus worden toegediend. Na jaren laboratoriumwerk is het Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis in Amsterdam inmiddels begonnen met testen bij patiënten.

3- Angiostatine en Endostatine

Aangezien de groep patiënten, die niet of niet meer reageert op de standaardbehandelingen, groot is, richt het huidige onderzoek zich o.m. op stoffen die de vorming van nieuwe bloedvaten kunnen remmen of blokkeren. Omdat tumoren niet direct zijn aangesloten op het normale bloedvatenstelsel, maken ze "eigen" kleine bloedvaatjes aan, die ze in verbinding brengen met het al bestaande stelsel. De centrale vraag luidt in dat verband: hoe stop je die bloedvoorziening naar de tumor? Deze benadering zou dan immers het opereren, de chemo-therapie en bestraling wellicht kunnen voorkomen!

Prof.dr. Emile Voest, hoogleraar medische oncologie aan het Universitair Medisch Centrum Utrecht, leidt het onderzoek naar de werking van Angiostatine. (noot redactie: deze studie is inmiddels gestopt en de resultaten worden binnen enkele maanden verwacht)

Oncoloog dr. Klaas Hoekman, verbonden aan het Academisch Ziekenhuis van de Vrije Universiteit Amsterdam, verricht simultaan een soortgelijk onderzoek met Endostatine.

Drie groepen van elk acht patiënten krijgen drie doseringsniveaus. Regelmatig worden de bloedspiegels gemeten en met scans wordt de grootte van de tumoren gevolgd.

Angiostatine en Endostatine zijn eiwitten, die de vorming van nieuwe bloedvaatjes in de tumor afremmen. Heel belangrijk daarbij is (publicatie in Science), dat deze twee stoffen blijvend werkzaam zijn; er treedt dus géén resistentie op, zoals bij chemotherapie! Belangrijk is bovendien, dat er geen bijwerkingen optreden, omdat angiogenese (de vorming van de nieuwe bloedvaten) een proces met lichaamseigen stoffen is.

Na zes kuren bleven er heel kleine tumoren achter, die in een soort "slapende toestand" verkeerden, hetgeen zo blééf, ook als er niet meer werd behandeld (Amerikaans onderzoek bij muizen). Alhoewel die "slapende toestand" eveneens wordt bereikt met pc-spes, is het – mijns inziens - nog zeer de vraag of bij het stoppen van de inname van dit preparaat tevens een hernieuwde groei van de tumor uitblijft?!

Het Algemeen Dagblad, zeer informatief op o.m. het terrein van gezondheid en ziekte, heeft onlangs een serie van vijf afleveringen uitgebracht, getiteld "de onmacht van de geneeskunde".

In het katern Diagnose verschenen achtereenvolgens "de mythe van screening" (17-11-2000), "urologie" (24-11-2000), "bittere pillen" (01-12-2000), "in vitro fertilisatie" (08-12-2000) en "kanker: fluiten in het donker" (15-12-2000).

Graag citeer ik enkele stukken uit de laatste aflevering, geredigeerd door Paul van Laere.

"Eind vorig jaar (lees: 1999) werd, ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van het KWF, optimistisch gemeld, dat de behandeling (van kanker) elk jaar iets effectiever wordt, dat inmiddels meer dan de helft van de patiënten geneest en dat kanker steeds meer een chronische in plaats van een dodelijke ziekte wordt. De cijfers tonen evenwel een ander verhaal (Signaleringsrapport Kanker 1999): overleden in 1950 per 100.000 Nederlanders 200 mensen aan kanker, in 1995 is dat aantal niet gedaald, maar zelfs gestegen naar 220. Let wel, deze cijfers zijn gecorrigeerd voor de toegenomen gemiddelde leeftijd. Ter vergelijking: in 1970 overleden per 100.000 Amerikanen 190 mensen aan kanker; een kwart eeuw later waren dat er 200.

Nu zou het onjuist zijn om alle vormen van kanker over één kam te scheren. Er bestaan ruim 100 kankersoorten, elk met een eigen incidentie en beloop. (incidentie: frequentie, waarmee een bepaalde ziekte – in casu kanker - optreedt).

Bailer, de befaamde Amerikaanse gezondheidsonderzoeker, neemt stelling tegen de wel gehuldigde opvatting van "toenemende kankerincidentie, ongeveer gelijke sterfte, dus betere behandeling" met zijn uitspraak dat incidentiecijfers onbetrouwbaar zijn. Ze vormen eerder de weerslag van nieuwe screeningmethoden en gewijzigde diagnostische criteria, dan van een werkelijke verandering in het optreden van kanker.

Dit projecterend op het fenomeen prostaatkanker: in de VS valt een verdubbeling van de prostaatincidentie exact samen met de introductie van een nieuwe test om prostaatkanker op te sporen! Dat in dezelfde periode de sterfte aan prostaatkanker amper wijzigt, mag dan uiteraard niet op het conto van een verbeterde behandeling worden geschreven, aldus Bailer. Ook de door specialisten gemelde verbetering van de vijfjaarsoverleving wordt door Bailer met scepsis beschouwd. Hier kan immers eveneens een soort inflatie optreden door vervroegde diagnostiek; de patiënt leeft niet langer, doch wordt eerder patiënt!".

Paul van Laer vermeldt verder nog:

"Ooit werd kanker "K" genoemd, een angstwekkend en onbegrepen mysterie."

In ons gezin hanteren we daarvoor de aanduiding "Karel". Dat klinkt minder bedreigend; vertrouwd zal het echter bij ons nimmer worden.

4- Leuprorelin acetaat als implantaat

Leuprorelin is een geneesmiddel, dat de productie van testosteron in het lichaam remt; zie hiervoor ook een artikel in de Nieuwsbrief van de SCP van september 2000. Dit hormoon heeft normaal een aantal functies, waarvan enkele samenhangen met onze mannelijke geslachtsfunctie; het remmen van de productie van testosteron zal derhalve ipso facto een vermindering of verdwijning van de libido tot gevolg hebben.

Testosteron bevordert echter bij prostaatkanker de groei van tumoren, terwijl bij afwezigheid daarvan in de bloedcirculatie de groei in veel gevallen wordt voorkomen. Tot dusverre werd de blokkade van testosteron bewerkstelligd via het dagelijks innemen van tabletten en/of het toedienen van injecties gedurende lange(re) tijd. Voor een nieuwe opzet is de gedachtegang ontwikkeld van een implantatie van Leuprorelin acetaat in patiënten met prostaatkanker in een vergevorderd stadium; een staafje, dat net onder het huidoppervlak van de buik wordt geïmplanteerd met behulp van een bepaald type spuit. Het staafje geeft daarna regelmatig druppelsgewijs het medicijn af aan de bloedstroom en zolang zulks geschiedt zal de productie van testosteron worden geremd.

Bij een test op dieren, die inmiddels is afgesloten, is gebleken dat de productie over een lange periode zeer effectief wordt geremd. Op grond van deze informatie heeft de Medisch Ethische Toetsingscommissie toestemming gegeven om de effecten ook op patiënten te onderzoeken. Dit onderzoek zal worden uitgevoerd in 15 verschillende medische centra van 5 Europese landen, waaraan in totaal 100 patiënten vrijwillig zullen deelnemen. 

5- De Holomar (holographic medical electronic representation)

(bron: Congres “Medicine Meets Virtual Reality” in Newport Beach; februari/maart 2001)

De Holomar ontstaat door een mens compleet te scannen en die beelden vervolgens te verwerken in een chip, die de eigenaar op zijn eigen CD-rom of credit card kan laten zetten. De scanmethode is zo goed, dat je er zelfs vaten mee zichtbaar kunt maken, die b.v. bloed naar het hart transporteren. Met dit systeem (kosten totale bodyscan f. 1.500,-) worden de kleinste blokkades (kalkafzet tegen de vaatwanden) rond het hart zichtbaar, dus hoeven er geen naalden of katheters meer in het hart te worden gestoken om de conditie te beoordelen.

6-     Driedimensionale beeldtechnieken

Dr. A. Robb van de Mayo Clinic & Foundation heeft zich toegelegd op het driedimensionaal afbeelden van ledematen, organen en zelfs van ademende cellen en neuronen (individuele zenuwcellen)

Een van de programma’s laat de binnenkant van het lichaam van een patiënt met darmkanker zien. Het insturen in de driedimensionale dikke darm van de patiënt geeft de computer reeds na enkele seconden de mogelijkheid de omvang van het gezwel te meten en vervolgens te berekenen of deze patiënt al in de gevarenzone verkeert.

7-     Verbetering van insuline metabolisme als kankerpreventiestrategie 

      (bron: European Journal of Cancer Prevention)

Bij verschillende epidemiologische studies is een verband geconstateerd tussen diabetes (NIDDM; non-insulin dependant diabetes mellitus) en diverse vormen van kanker. De geconstateerde relatie tussen de twee typen aandoeningen berust waarschijnlijk op een kankerbevorderende werking van hyperinsulinisme dat gedurende lange tijd aan het klinisch manifest worden van diabetes vooraf pleegt te gaan. De hypothese, dat een hoge bloedsuikerspiegel een kankerbevorderende werking heeft, wordt verder onder meer ondersteund door onderzoekingen naar het effect van fysieke activiteit.

Gebleken is, dat regelmatige lichamelijke inspanning een beschermende werking heeft tegen een groot aantal vormen van kanker en tevens bijdraagt aan de bestrijding van hyperinsulinisme. Zelfs lichtere vormen van fysieke activiteit, zoals dagelijks wandelen, blijken reeds een gunstige invloed te kunnen hebben. Ook is uiteraard een goede samenstelling van de voeding van groot belang; het eten van veel groenten en fruit, matigheid in de consumptie van calorieën en beperking van de hoeveelheid verzadigd vet.

8-  Vroege opsporing van prostaatkanker versus opsporing via doktersbezoek

     (bron: Journal of Clinical Oncology)

Het betreft hier een onderzoek, uitgevoerd in het kader van een grote Europese studie naar het effect van screening op prostaatkanker.

Uit een onderzoek van de Erasmus Universiteit en het Dijkzigt Ziekenhuis blijkt, dat vroege opsporing van prostaatkanker bij mannen zonder klachten (via een eventueel bevolkingsonderzoek) leidt bij voor de kanker behandelde patiënten niet tot een betere kwaliteit van leven vergeleken met opsporing via doktersbezoek; althans niet in het eerste jaar na behandeling. (Noot redactie: zie pagina kankersoorten prostaatkanker waarin een lezing van prof. Schröder die beweert dat mensen veelal eerder overlijden aan iets anders dan hun prostaatkanker als een wait and see beleid wordt gevoerd.)

Die kwaliteit van leven werd onderzocht d.m.v. vragenlijsten. Voor mannen met prostaatkanker staan - wanneer besloten wordt tot behandeling - twee opties open:

·        het operatief verwijderen van de prostaat (prostatectomie) of

·        bestraling van de prostaat.

Uit het onderzoek blijkt, dat er slechts kleine verschillen werden gevonden in de kwaliteit van leven. Bestraalde mannen rapporteerden wat meer beperkingen als gevolg van emotionele en lichamelijke klachten dan mannen die waren geopereerd. Beide behandelingen hebben evenwel aanzienlijke gevolgen voor de kwaliteit van leven, en deze zijn voor beide behandelingsmogelijkheden verschillend.

Van de geopereerde mannen had circa 45% last van incontinentie tegen 12% van de bestraalde mannen. In de geopereerde groep was het percentage mannen met impotentie ook een stuk hoger dan in de bestraalde groep; circa 85% tegenover circa 50%. Bestraalde mannen hadden daarentegen meer darmklachten (circa 32%) dan geopereerde mannen (circa 6%). (Opmerking: incontinentie valt goed te bestrijden met specifieke oefeningen!)

Gevonden verschillen zijn niet terug te voeren op vroege opsporing (via screening) of opsporing van de kanker via het bezoek aan een arts.

9-     Antilichamen en virussen

Antilichamen zijn eiwitten, die geproduceerd worden door de cellen van ons afweersysteem als reactie op vreemde stoffen in ons lichaam; dat kunnen bacteriën of virussen zijn, maar ook andere stoffen zoals medicijnen! Deze antistoffen zijn in staat om heel specifiek de virussen of bacteriën te herkennen, waartegen ze gericht zijn. Ze hechten zich vervolgens aan b.v. de virusdeeltjes, waardoor deze herkenbaar worden voor het afweersysteem. Door ontwikkelingen op het gebied van genetica is het mogelijk om antilichamen kunstmatig te construeren. In de toekomst kunnen via dit concept wellicht ook heel specifiek bepaalde kankercellen worden uitgeschakeld. Die toekomst is inmiddels echter dichter bij dan we vermoeden, gegeven een aantrekkelijke variant op deze benadering:

In het tijdschrift Nature (augustus 2001) lezen we, dat Zwitserse wetenschappers er in zijn geslaagd muizen te genezen van tumoren met behulp van een veel voorkomend virus, dat ervoor lijkt te zorgen dat kankercellen zichzelf vernietigen! Het onderzoek richt zich op een virus, dat waarschijnlijk ongevaarlijk is voor mensen, en een gen, p53 genaamd, dat normaal tumoren onderdrukt. Bij de meeste kankerpatiënten vertoont dat gen p53 echter mankementen. Het virus nu, lijkt in te haken op dat gebrek.

Peter Beard, hoogleraar in de virologie aan het Zwitserse instituut voor Experimenteel Kankeronderzoek in Epalinges meldt, dat zijn team heeft ontdekt dat de verklaring gezocht moet worden in een ongebruikelijke, haarspeld-achtige constructie in het DNA van het virus. Als een kankercel het virus tegenkomt, interpreteert deze de haarspeld-structuur als een beschadiging van zijn eigen DNA. De cel probeert zichzelf te ontdoen van de beschadiging en vernietigt daarbij zichzelf.

Peter Beard hoopt het virus “om te kunnen bouwen” tot een medicijn.

Op een congres in Chicago (augustus 2001) werden de resultaten bekend gemaakt van een onderzoek van de universiteit in Illinois onder 32 mannen.

De proefpersonen moesten drie weken lang elke dag een glas verse tomatensap drinken.

Lycopeen, het antioxidant dat een tomaat rood kleurt, bleek het risico op prostaatkanker aanmerkelijk te verlagen: de behandeling zorgde voor een aanzienlijke verbetering van de prostaatcellen en de witte bloedlichaampjes.  

 (Noot redactie: LYCOPEEN  komt o.a. voor in z.g. Carotenoïd-complex producten en wordt ook wel afzonderlijk aangeboden. Een complex biedt het voordeel ook de andere (antioxidatieve) carotenoïden binnen te krijgen (o.a. bèta-caroteen, luteïne, xantine en zeaxantine).

Er kan nog een therapievorm worden toegevoegd aan bovenstaand lijstje. In Australië schijnt men regelmatig gebruik te maken van de z.g. testectomie – het verwijderen van de teelballen (duidelijker: castratie). Dit lijkt erg eng, maar als het oudere patiënten betreft die er geen actief seksueel leven op nahouden, is het een ingreep om te overwegen. Het klinkt nogal beladen, maar men heeft er in de medische wereld totaal geen moeite mee om vrouwen te castreren d.m.v. het verwijderen van de eierstokken bij kanker aan deze organen of  bij familiaire borstkanker (deze soort kanker is sterk afhankelijk van oestrogeen – als de ovaria worden verwijderd is meteen de oestrogeenspiegel tot een minimum gedaald). Prostaatkanker is vaak testosteron-afhankelijk. Verwijder de testes en de testosteronspiegel zakt naar het laagst mogelijke.  Hiermede is een van de belangrijkste tumorgroeifactoren geëlimineerd. Het is vooral het idee, dat tegenstaat. M.b.t. tot het visuele gemis en het “lege zak gevoel” zijn er goede mogelijkheden met protheses. Aldus A.K. orthomoleculair voedingsdeskundige)

Tot slot nog enkele opmerkingen.

De confrontatie met (prostaat)kanker heeft een geweldige impact. Voor zover het mijn persoonlijke ervaring betreft noem ik hier enkele facetten. Voor de directe omgeving (echtgenote, kinderen) is het moeilijker te verwerken dan voor jezelf. Aangezien zij niet zelf betrokken zijn bij de fysieke aspecten van het ziekteproces, gaat de fantasie daarover een eigen leven leiden. Alhoewel je voortdurend wordt gevraagd hoe je je voelt, zijn je antwoorden nooit bevredigend en wordt er verondersteld, dat je niet voldoende openhartig bent om hun gevoelens te sparen.

Anderzijds ben je zelf voortdurend in twijfel of een correcte verslaggeving wel in het belang van je omgeving is. Mijn vrouw en kinderen hebben mij overtuigd van het feit, dat het proces gezamenlijk beleefd moet worden. Ik heb inmiddels begrepen waarom.

Wat de persoonlijke beleving betreft moet ik - helaas achteraf - constateren, dat ik er op bepaalde terreinen verkeerd op gereageerd heb. Al in 1997 weigerde ik – om in mijn ogen voor de hand liggende redenen - nieuwe schoenen of een kostuum te kopen. Los van de omstandigheid dat we inmiddels het jaar 2001 bereikt hebben, is het voor een liefhebbende echtgenote een onnodig zware belasting om met de achtergrond van zo’n dwaze gedachtengang te worden meegesleurd. Zelf ben ik enkele maanden bezig geweest met het opstellen van een handelingsinstructie voor mijn echtgenote, opdat zij na mijn overlijden de benodigde acties zou kunnen ondernemen en de fiscale consequenties zou kunnen afhandelen. Alhoewel zulks in principe een wijs beleid is, moet ik ook hier achteraf vaststellen dat geestelijke weerbaarheid tegen het ziekteproces een hogere prioriteit dient te hebben dan dit soort praktische aangelegenheden. Wetenschappelijke proeven op het terrein van onder meer de visualisatietechniek hebben overduidelijk aangetoond wat het positieve effect is van een in dit opzicht strijdbare geest.

Enkele vermeldenswaardige boeken:

·        De zin van ziek zijn (Dethlefsen/Dahler)

·        Ziekte als lot en kans; aanleg, voorkoming en therapie van een beschavingsziekte: kanker (Toussaint, arts)

·        Stress, kanker, voeding en meditatie; de poort naar genezing (Pearce).

Opgegroeid in een streng christelijke omgeving en belast met begrippen als erfzonde, doodzonde, hel en hemel, hebben mij de boeken van Neale Walsch mijn geestelijke rust hergeven, waardoor ik inmiddels een geheel andere visie op “het overgaan” heb verkregen.

Ik noem u de titels:

·        Een ongewoon gesprek met God

·        Een nieuw gesprek met God

·        Derde gesprek met God

·        Vriendschap met God

Mocht u, voorzover het die belasting betreft, in dezelfde positie verkeren als ik voordien, dan is het boek “Valsheid in geschrifte” (door Slavenburg, historicus en medevertaler van de Nag Hamadi-geschriften) een welkome aanvulling op de boeken van Neale Walsch.

De weerslag van het ziekteproces en de tijdens die periode geraadpleegde literatuur op mijn denken is terug te vinden in een z.g. bouwstuk, dat ik heb opgeleverd in mijn loge van de Vrijmetselarij. Indien u daarvoor belangstelling heeft, zend ik u graag een afschrift.

Tot slot: de volgende preparaten en/of behandelingen kunnen via onze Stichting met korting verkregen worden:

·        pc-spes

·        spes

·        pectasol

·        The Herbal Remedy (boek)

·        darmspoelingen

·        bloedanalyse t.b.v. het individuele Nutron-dieet

·        het Trenev Trio (herstel darmflora).