Hier plaatsen we artikelen die afgelopen jaren verschenen in de media en die verwant zijn aan zaken betreffende kanker. We hebben geprobeerd bij elk artikel datum en bron te vermelden. Scroll in linkerkolom voor artikelen.

Ervaringen van kankerpatienten met complementaire aanpak zijn te vinden onder ervaringsverhalen en er zijn op onze website ook een aantal video's van ervaringen van kankerpatienten met complementaire aanpak te zien. Aan te klikken via videoknop linksbovenaan op deze pagina. Of ga naar de website van het SNFK waar voorlichtingsfilmpjes zijn te zien over complementaire aanpak bij kanker.
 
Als u ons wilt ondersteunen dan kan dat via een donatie: zie inschrijving OPS

Europese hof van Justitie legde rechten vast op behandelingen in andere landen van ernstig zieke patiënten aan de hand van proces van kankerpatiënt al in 2006. Artikel update 5 januari 2012.

 Als u ons wilt ondersteunen dan kan dat via een al of niet anonieme donatie. Elk bedrag is welkom hoe klein ook. Klik hier als u ons wilt helpen kanker-actueel online te houden Wij zijn een ANBI organisatie en dus is uw donatie aftrekbaar voor de belasting

5 januari 2012: ik heb onderstaand artikel maar een naar voren gehaald omdat deze uitspraak nog steeds geldig is. Het genomede telefoonnummer in onderstaand artikel werkte niet meer. Daarvoor in de plaats kunt u inlichtingen inwinnen over genoemde uitspraak bij het Hof zelf. De uitspraak zelf staat er nog wel, maar het volledige rapport niet meer, maar zal ongetwijfeld bekend zijn bij het Hof zelf.

Palais de la Cour de Justice
Boulevard Konrad Adenauer Kirchberg
LU-2925 Luxembourg, Luxembourg
Tel: +35 2 4303 1
Fax: +35 2 4303 2600

Website: http://europa.eu/about-eu/institutions-bodies/court-justice/index_nl.htm

18 april 2005: Bron Europese Hof van Justitie

Het Europese Hof van Justitie heeft 12 april 2005 een hele belangrijke uitspraak gedaan voor ook Nederlandse kankerpatiënten o.a. over de legitimiteit van medische behandelingen in het buitenland. Een Duitse mevrouw wonend in Spanje maar tijdelijk op bezoek in Duitsland en haar erfgenamen hebben tot aan Europese Hof van Justitie geprocedeerd en in alles gelijk gekregen. Zij werd door een arts geadviseerd een behandeling tegen haar gedignosteerde kanker te ondergaan in Zwitserland, maar haar Spaanse verzekeraar weigerde te betalen. Nu moet deze alsnog alles betalen aan de erfgenamen tot en met reis- en verblijfkosten aan toe. Mevr. Keller is inmiddels overleden.
Belangrijk ook in dit arrest is dat de patiënt wel een E 111 en E 112 formulier ondertekend moet hebben door een bevoegde arts. Dit maakt onze brief aan de inspectie over TACE en LITT extra pikant en urgent want in Nederland lijken ziektekostenverzekeraars met artsen en oncologen achter de schermen een stilzwijgende afspraak gemaakt te hebben geen kankerpatiënten door te sturen naar het buitenland, zelfs als in Nederland geen behandeling meer voorhanden is en in bv. Duitsland wel. Dit geldt dus ook voor elke palliatieve behandeling waarvan redelijkerwijs een levensverlenging of verbetering van kwaliteit van leven van mag worden verwacht. zoals TACE en LITT daarvoor zeker bewezen zijn. Hier de officiële uitspraak van het Europese Hof van Justitie zoals gepubliceerd op hun website.

12 april 2005 Arrest van het Hof van Justitie in zaak C-145/03
Erfgenamen Annette Keller / Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS), Instituto Nacional de Gestión Sanitaria (Ingesa), voorheen Instituto Nacional de Salud (Insalud).

DE ZIEKTEKOSTEN VAN IEMAND DIE IN HET BEZIT IS VAN DE FORMULIEREN E 111 EN E 112 EN DIE OM SPOEDEISENDE MEDISCHE REDENEN IN EEN DERDE LAND IN HET ZIEKENHUIS MOET WORDEN OPGENOMEN, MOETEN DOOR HET SOCIALEZEKERHEIDSORGAAN VAN DE LIDSTAAT VAN VERBLIJF VOLGENS ZIJN VOORSCHRIFTEN WORDEN VERGOED VOOR REKENING VAN DE LIDSTAAT VAN VERZEKERING

Annette Keller, die de Duitse nationaliteit had en in Spanje woonde, verzocht het Spaanse bevoegd orgaan (Insalud) om een formulier E 111 voor een periode van een maand voor een reis naar Duitsland. Tijdens haar verblijf in dat land werd een kwaadaardige tumor gediagnosticeerd, die elk moment haar overlijden kon veroorzaken. Zij verzocht Insalud om afgifte van een formulier E 112 om voor behandeling in Duitsland te kunnen blijven. De geldigheid van dat formulier werd enkele malen verlengd. Na een diepgaande analyse van de behandelingsmogelijkheden besloten de Duitse artsen Keller over te brengen naar de universiteitskliniek te Zürich (Zwitserland). Dit was de enige kliniek waar de operatie die Keller moest ondergaan, met een reële kans van slagen kon worden uitgevoerd. Keller betaalde zelf de kosten van de behandeling in Zürich en vroeg vervolgens terugbetaling daarvan aan bij Insalud. 1 Formulier E 111 geeft de verzekerde wiens gezondheidstoestand onmiddellijke behandeling behoeft tijdens een verblijf in een andere lidstaat, het recht op verstrekkingen in die lidstaat.

2 Via formulier E 112 krijgt een verzekerde toestemming om naar een andere lidstaat te reizen om daar een passende medische behandeling te ondergaan.


Toen haar verzoek werd afgewezen legde zij de zaak voor aan de rechter. De nationale rechter heeft het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen verzocht om uitlegging van de verordening van 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op migrerende werknemers 3, ten aanzien van de mogelijkheid van terugbetaling van de kosten verbonden aan een ziekenhuisbehandeling in een derde land.

Het Hof wijst er allereerst op dat een van de doelstellingen van de verordening van 1971 is het vrije verkeer te bevorderen van sociaalverzekerden die een medische behandeling nodig hebben tijdens een verblijf in een andere lidstaat, of die toestemming hebben om in een andere lidstaat een behandeling te ondergaan.

De bedoeling van de formulieren E 111 en E 112 is, het orgaan van de verblijfstaat en de erkende artsen te garanderen dat de patiënt het recht heeft om in die lidstaat – in de in het formulier aangegeven periode en onder dezelfde voorwaarden als de eigen verzekerden – een behandeling te ondergaan waarvan de kosten zullen worden gedragen door de lidstaat van verzekering. Vervolgens stelt het Hof vast dat de artsen in de verblijfstaat het best in staat zijn om te beoordelen welke behandeling de patiënt nodig heeft en dat het orgaan van de lidstaat van verzekering tijdens de geldigheidsduur van het formulier dient te vertrouwen op het orgaan van de verblijfstaat en de door dit orgaan erkende artsen, daar zij moeten worden geacht gelijkwaardige waarborgen te bieden als artsen die op het nationale grondgebied zijn gevestigd.

Het orgaan van de lidstaat van verzekering is dan ook gebonden aan de beoordeling van de door het orgaan van de verblijfstaat erkende artsen betreffende de noodzaak van spoedhulp om het leven van de patiënt te redden, en aan de beslissing van die artsen om de patiënt naar een ander land over te brengen om hem een urgente behandeling te geven die de artsen van de verblijfstaat hem niet kunnen bieden. Het is daarbij niet van belang dat het land waarheen de artsen besloten hebben de patiënt over te brengen, geen lid is van de Europese Unie. Het orgaan van de lidstaat van verzekering kan niet eisen dat de betrokkene naar de woonstaat terugkeert voor medische controle, en hem evenmin laten controleren in de verblijfstaat, noch de constateringen en beslissingen van de artsen aan zijn goedkeuring onderwerpen.

Wat betreft de vergoeding van de medische kosten die in het derde land zijn gemaakt na een medische beslissing tot overbrenging, wijst het Hof erop dat het toepasselijke beginsel is dat die behandeling wordt vergoed door het orgaan van de verblijfstaat volgens de door dit orgaan toegepaste wettelijke bepalingen, waarbij het orgaan van de lidstaat van verzekering deze kosten vervolgens aan het orgaan van de verblijfstaat moet terugbetalen.

Daar in deze zaak de in Zwitserland aan Keller gegeven behandeling destijds niet door het Duitse ziekenfonds is vergoed, maar vaststaat dat Keller recht had op die vergoeding en de behandeling behoort tot die waarin de Spaanse socialezekerheidswetgeving voorziet, heeft het Hof geoordeeld dat Spaanse socialezekerheidsorgaan de kosten van de behandeling rechtstreeks aan de erfgenamen van Keller moet vergoeden.

3 Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen.

Voor de media bestemd niet-officieel stuk, dat het Hof van Justitie niet bindt. Beschikbare talen: EN, FR, DE, ES, IT, NL, PL, GR De volledige tekst van het arrest is op de dag van de uitspraak te vinden op de internetpagina van het Hof vanaf ongeveer 12.00 uur.